نجم الدين الكبرى ( مترجم : محمد باقر ساعدى خراسانى )
114
فوائح الجمال وفواتح الجلال ( فارسى )
ضرورى شوقى كه دليلى بر اشتياق او بذكر و مذكور است به گوش مىرسد و وصول آن منوط به سابقه و اطلاع قبلى نمىباشد ممكن است صاحب چنين قلبى از چگونگى ذكر و مذكور غافل باشد در عين حال اين موقعيت بوى دست خواهد داد و ذكر قلب شباهتى به صداى زنبور عسل دارد و فرياد بلندى نيست كه تشويش خاطر ايجاد كند و بيش از اندازه هم پوشيده نيست كه به گوش نرسد . نشان ذكر قلب از جمله نشانها و علامات ذكر قلبى يكى آنست كه انسان ذاكر در برابر خود چشمهاى از نور مشاهده مىكند كه بسرعت هر چه تمامتر جريان دارد و انسان سالك با ديدن آن احساس آرامشى در خود مىنمايد و با آن علاقه پيدا مىكند و از نشانهاى آن اين است كه جانب راست ذاكر گشايشى پيدا مىكند و بر اثر آن نشانى بر پهلوى راست مانند اثر زخمى هويدا مىگردد و از محل جريحه حسى نورهاى ذكر بيرون مىآيد بدنبال آن اثر جريحه مذكور به قلب سرايت پيدا مىكند در نتيجه از پهلو به پشت ظاهر مىگردد و چنان ظهورى دارد كه سالك ظاهر و باطن و داخل و خارج خود را مملو از آن احساس مىكند و درى گشاده مىگردد كه قلب و روح قدسى از آن بيرون مىآيند و چونان سوارهء بر مركبى كه در تحت اختيار دارد سوار مىشود و مراد ما از سواره